Ik studeerde Nederlands recht aan de Vrije Universiteit van Amsterdam (1977-1981) en vervolgens Internationaal en Europees Recht evenals Internationale Betrekkingen, aan de Universiteit van Amsterdam (1981-1983). Later, verdiepte ik mijn kennis inzake Europees recht en Mededingingsrecht aan de Universiteit van Leuven (2000-2001).

Mijn beroepsleven begon bij de Europese Commissie waar ik in 1984 een stage deed, bij het secretariaat-generaal dat de betrekkingen met het Europees Parlement onderhield. Vervolgens werkte ik (1984-1987) als assistent bij Nederlandse leden van het Europees Parlement. Ik deed tegelijk mijn eerste stappen in de journalistiek bij Intermediair en maakte in 1985 een interview met Jacques Delors, toenmalig Voorzitter van de Europese Commissie, en met Lord Carrington, Secretaris-Generaal van de NAVO.

In 1987 werd ik aangenomen bij de Nederlandse krant NRC Handelsblad op de redactie buitenland, als Afrika-redacteur, waar ik verslag deed van de vrijlating van Nelson Mandela begin 1990. Vervolgens werd ik, na de val van de Berlijnse Muur, correspondent in Polen en Tsjechoslowakije, waarna ik politiek redacteur werd in Den Haag. In 1995 nam ik ontslag en stapte over naar de Vlaamse krant De Standaard om als politiek redacteur een duik te nemen in de complexiteit van de Belgische politiek.

In 1999 kreeg ik de vraag van de aanstaande Nederlandse EU-Commissaris Frits Bolkestein om lid te worden van zijn kabinet. Mijn taak was de omgang met media, toespraken schrijven en wetgevingsvoorstellen door het Europees Parlement loodsen. Eind 2004 trad ik toe tot het kabinet van de Commissaris uit Estland, Siim Kallas, mede om inzicht te krijgen in de blik van Baltische staten op Europese integratie.

In 2007 nam ik vrijwillig ontslag bij de Europese Commissie om te verhuizen naar New York en als onafhankelijke auteur en columnist, verslag te doen van de presidentsverkiezingen in 2008 die Barack Obama in het Witte Huis brachten.

In 2009 keerde ik echter terug naar Europa als kandidaat bij de Europese verkiezingen, op uitnodiging van de voormalige Belgische judocoach Jean-Marie Dedecker, om boegbeeld te worden van zijn partij bij die verkiezingen. Een ‘Europees experiment’. In deze Europese verkiezing werd ik de eerste Nederlander die, namens België, in het Europees Parlement terechtkwam. Gedurende mijn mandaat werd ik medeoprichter van de fractie van Europese Conservatieven en Hervormers (ECR), met de Britse conservatieven. Als parlementslid trad ik toe tot de Economisch Monetaire Commissie en de Delegatie voor relaties met de Verenigde Staten.

Na de Europese verkiezingen van 2014, keerde ik terug naar New York om als ‘Republican Watcher’ verslag te doen voor diverse media in aanloop naar de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2016. Zo maakte ik de opkomt mee van Donald Trump, wiens verkiezing ik altijd voor mogelijk heb gehouden.